برگزاری شب داریوش طلایی؛ هنرمندی که در مقام نوازندگی در ردیف بزرگ ترین های دنیاست

برگزاری شب داریوش طلایی؛ هنرمندی که در مقام نوازندگی در ردیف بزرگ ترین های دنیاست

دویست و سی و هشتمین شب از مجموعه شب های بخارا، میزبان شب داریوش طلایی، نوازنده تار و محقق موسیقی ایران شد.
به گزارش روابط عمومی بنیاد ملت،  شب داریوش طلایی با همکاری بنیاد ملت، مجله بخارا و گنجینه پژوهشی ایرج افشار همراه با رونمایی از کتاب تحلیل ردیف و نمایش فیلم مستند، عصر چهارشنبه 19 اسفند 1394 برگزار شد.  
در ابتدا علی دهباشی بخش هایی از زندگی داریوش طلایی را برای حاضران قرائت کرد و بیان کرد: داریوش طلایی در ۲۶ بهمن ۱۳۳۱ در خانواده‌ای علاقه‌مند به موسیقی متولد شد. او از یازده سالگی به هنرستان موسیقی رفت و  به تحصیل موسیقی کلاسیک غربی و موسیقی ایرانی با ساز تخصصی تار پرداخت. شروع آموختن تار در همان هنرستان نزد علی‌اکبر شهنازی باعث علاقه‌ی خاص او به ساز تار و موسیقی ایرانی شد. پس از گرفتن دیپلم هنرستان هم‌زمان به تحصیل در رشته‌ی موسیقی دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران و کار در مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی پرداخت.
نخستین سخنران این جلسه، دکتر داریوش شایگان، با یادی از دوران دوستی و آشنایی خود با داریوش طلایی، سخنانش را اینگونه آغازکرد: این هنرمند ارزنده هیچگاه در طول زندگی¬اش، فارغ از آنکه سرنوشت او را به کجای دنیا کشانده باشد، رسالت هنری¬اش را به دست اهمال نسپرده است و به مسیری که برگزیده، پایمردانه وفادار مانده است، ولی آنچه همیشه باعث شگفتی ¬ام می شده این بوده که طلایی می کوشد از جلب توجه زیاد برحذر بماند.
مجید کیانی، دیگر سخنران این نشست، به تحلیل کتاب «تحلیل ردیف»، تألیف داریوش طلایی، پرداخت و گفت: اگر کتاب را بگشاییم و به درون آن بنگریم تمام صفات اخلاقی مؤلف را از همان پیشگفتار حس می کنیم که چقدر صادقانه و بدون نمایش مطالب را بیان کرده و این فوق العاده است.
در ادامه، علی دهباشی با یادی از استاد محمدرضا شجریان، استاد حسین علیزاده و استاد هوشنگ ابتهاج که به دلیل سفر نتوانستند در این جمع حضور یابند به جمله ای از هوشنگ ابتهاج در وصف داریوش طلایی اشاره کرد. سپس پیام ژان دورینگ دربارۀ داریوش طلایی را خواند که دکتر ساسان فاطمی از فرانسه به فارسی ترجمه کرده بود.
آخرین سخنران این جلسه دکتر ساسان فاطمی، دربارۀ تاریخ تحلیل و تئوری در موسیقی ایران و موسیقی دستگاهی و کتاب «تحلیل ردیف» داریوش طلایی، سخن گفت و افزود: دربارۀ اهمیت این کتاب باید بگویم که اهمیت آن در دوره ای از تاریخ موسیقی کلاسیک ایرانی است که شاید از اواسط قرن نوزدهم یک فرآیند بازکلاسیک سازی را طی می کند.
در پایان دکتر داریوش طلایی ضمن قدردانی از سخنرانان این شب، در مورد مقایسۀ سیاست گذاری موسیقی در غرب و ایران گفت و در بخشی دیگر از سخنان خود به ردیف موسیقی ایرانی و تعریف موسیقی ملی پرداخت.